بازی‌ها و سرگرمی‌ها | گردشگری مالزی

بازی‌ها و سرگرمی‌ها

زبان گویای جامعه را تجربه کنید


حس قوی اجتماعی مالزیایی‌ها در بسیاری از بازی‌های سنتی و سرگرمی‌های آنها بازتاب دارد. این فعالیت‌ها هنوز هم توسط کودکان محلی در بعدازظهرهای خنک انجام شده و همچنین فعالیتی اجتماعی در حین جشن‌ها نظیر جشن قبل و بعد از فصل برداشت برنج و عروسی‌ها است.

سیلات

این یکی از هنرهای رمزی جذاب مالایی و همچنین ورزشی بین‌المللی و نوعی رقص سنتی است. این هنر که قرن‌ها در مالای آرکیپلاگو رواج داشته، حرکات مسحورکننده و روانی دارد که برای گیج کردن حریف مورد استفاده قرار می‌گیرد. اعتقاد بر این است که انجام سیلات، قدرت روحی فرد را بر طبق باورهای اسلامی تقویت می‌کند. این هنر باستانی که با طبل و ناقوس همراه است، در عروسی‌ها و فستیوال‌های فرهنگی مالایی اجرا می‌گردد.

سپک تاکرا

این بازی که با عنوان سپک راگا نیز شناخته می‌شود، نوعی توپ بازی سنتی است که توپ آن با بافتن نوارهای بلو یا بامبو تهیه شده، و در آن توپ با استفاده از هر بخش بدن بجز پایین بازوها و دست‌ها پاس داده می‌شود. دو نوع اصلی سپک تاکرا وجود دارد: بولاتان (حلقه) و جارینگ (تور). سپک راگا بولاتان شکل اصلی است که در آن بازیکنان حلقه‌ای را تشکیل می‌دهند و می‌کوشند توپ را در بیشترین زمان ممکن در هوا نگهدارند. سپک تاکرای جارینگ نسخه مدرنی است که در آن توپ از بالای یک تور بلند عبور داده می‌شود.

وائو

وائو نوعی بادبادک سنتی است که به خصوص در ایالت کلانتان، در ساحل شرقی مالزی رواج دارد. این بادبادک‌های بزرگ که به طور معمول پس از فصل برداشت برنج به پرواز درمی‌آیند، به اندازه یک مرد بوده و طول آنها از نوک تا پایین 5/3 متر است. به این دلیل به آن وائو می‌گویند که شکل آن شبیه حرف عربی است که به صورت "واو" تلفظ می‌شود. این بادبادک‌ها که رنگ‌ها و طرح‌های درخشان آنها بر اساس جانوران و گیاهان محلی است، منظره واقعاً باشکوهی را رقم می‌زنند.

گاسینگ

گاسینگ یک گوی بزرگ چرخان است که حدود 5 کیلوگرم یا 10 اونس وزن داشته و ممکن است به اندازه یک بشقاب غذا بزرگ باشد. این بازی که به طور سنتی پیش از فصل برداشت برنج بازی می‌شود، نیازمند قدرت، همکاری و مهارت است. گوی از طریق کشیدن طنابی که در اطراف آن پیچیده شده است، به چرخش در می‌آید. سپس با استفاده از یک میله چوبی دارای شکافی در وسط و در حالی که هنوز می‌چرخد از روی زمین برداشته شده و بر روی صفحه فلزی قرار داده می‌شود. اگر گوی خوب پرتاب شود، به مدت دو ساعت می‌چرخد.

وایانگ کولیت

وایانگ کولیت یک تئاتر سنتی است که نشاط نمایش عروسکی را و کیفیت گریزان و سادگی جذاب نمایش سایه را گرد هم می‌آورد. عروسک‌های دو بعدی ساده کنده‌کاری غنی داشته و سپس با دست رنگ می‌شوند. این عروسک‌ها از جنس پوست گاو یا گاومیش هستند. هر عروسک که شکل اغراق شده انسان است ظاهری متمایز داشته و برخلاف عروسک‌های نخی یک بازوی دارای مفصل دارد. وایانگ کولیت که توسط یک استاد نقال به نام تاک دالانگ گردانده می‌شود، معمولاً برای نقل حماسه‌های قدیم هندی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

کونکاک

کونکاک یک بازی ریاضی است که زنان در زمان‌های قدیم آن را بازی می‌کردند و تنها با استفاده از سوراخ‌هایی در زمین و دانه‌های آلوچه بازی می‌شود. امروزه، این بازی با استفاده از یک قطعه چوب بیضی با دو ردیف پنج، هفت یا نه سوراخه و دو سوراخ بزرگ در هر دو انتها موسوم به "خانه" بازی می‌شود. کونکاک با استفاده از صدف، مرمر، یا دانه آلوچه بازی شده و به دو بازیکن نیاز دارد.

سپک مانگیس

سپک مانگیس یک بازی خاص فضای باز است که آن را مردان باجائو و ایرانون در صباح بازی می‌کنند. بازیکنان حلقه‌ای تشکیل داده و رو در روی هم می‌ایستند و هدف آنها زدن سبد گیاهی بانگا مانگیس است که از یک تیر با ارتفاع 10 متر آویزان است. به برنده پول، جایزه یا مواد خوراکی داخل سبد تعلق می‌گیرد.